Inburgeren – de taal leren
Op deze website vind je uitleg, video’s en oefeningen!
Een combinatie van het leren van de taal en meedoen aan de Nederlandse samenleving is een belangrijk onderdeel van het Nederlandse inburgeringsstelsel.
Het volgen van een stage en/of (vrijwilligers)werk zijn daar voorbeelden van.
De Nieuwe Nederlanders gaat jou daarbij helpen!
Hoog contextueel vs laag contextueel
Arabisch is een hoog contextuele taal. In het Arabisch moet je veel halen uit non-verbale communicatie. Je laat ruimte tussen wat je zegt en wat je verwacht dat mensen begrijpen. Iets kan dus op verschillende manier worden begrepen. Nederlands is juist een laag contextuele taal, dus heel direct.
Hoog-contextuele taal (zoals Arabisch)
In hoog-contextuele talen, zoals Arabisch, ligt de nadruk sterk op de context en de indirecte betekenis van wat er wordt gezegd. Veel informatie wordt niet expliciet uitgesproken, maar wordt eerder geïmpliceerd en hangt samen met de situatie, non-verbale signalen (zoals gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal) en de relatie tussen de mensen die communiceren.
- Betekenis uit de context: In Arabisch en veel andere hoog-contextuele talen wordt verwacht dat de luisteraar of lezer de context, sociale signalen en stilzwijgende nuances oppikt om de volledige betekenis te begrijpen. Bijvoorbeeld, in plaats van een direct verzoek te doen, zou iemand een hint kunnen geven en vertrouwen dat de ander begrijpt wat bedoeld wordt zonder verdere uitleg.
- Indirecte communicatie: Hoog-contextuele talen zijn vaak ook indirect, wat betekent dat mensen hun boodschap vaak verzachten om beleefd of respectvol te blijven, vooral in formele of sociale situaties. Wat gezegd wordt, is misschien niet altijd letterlijk bedoeld, en het is vaak aan de luisteraar om de impliciete boodschap te begrijpen. Een voorbeeld hiervan kan zijn dat iemand zegt “Het zou fijn zijn als iemand me kan helpen” in plaats van direct te vragen “Kun jij mij helpen?”
- Relaties en vertrouwen: In veel hoog-contextuele culturen speelt vertrouwen een grote rol. Omdat mensen vaak communiceren met anderen binnen hun sociale kring (familie, vrienden, collega’s), vertrouwen ze op deze gedeelde geschiedenis en wederzijdse kennis om de boodschap over te brengen zonder alles uit te hoeven leggen. In deze zin “spreekt de context” meer dan de woorden.
Laag-contextuele taal (zoals Nederlands)
Het Nederlands daarentegen is een laag-contextuele taal, wat betekent dat de boodschap meestal direct en expliciet wordt overgebracht, zonder al te veel afhankelijkheid van contextuele aanwijzingen. Dit is vooral nuttig in een samenleving waar men vaak communiceert met mensen buiten de eigen sociale kring, zoals in Nederland, waar mensen vaak in contact komen met onbekenden.
- Directheid en duidelijkheid: Nederlanders zijn vaak direct en geven de voorkeur aan duidelijke communicatie. Wat gezegd wordt, wordt meestal letterlijk bedoeld en mensen verwachten vaak dat anderen ook recht door zee zijn. Het is bijvoorbeeld gebruikelijk om gewoon direct te vragen “Kun je me hiermee helpen?” in plaats van het te insinueren of indirect te formuleren.
- Expliciete boodschap: Omdat laag-contextuele talen erop gericht zijn om misverstanden te vermijden, wordt er vaak alles wat van belang is expliciet genoemd. Er wordt weinig overgelaten aan de interpretatie. Men verwacht dat de ander precies zegt wat hij of zij bedoelt, en er is minder ruimte voor interpretatie. Dit kan in sommige culturen als bot of zelfs confronterend overkomen, maar binnen Nederland is het een teken van openheid en eerlijkheid.
Voorbeeld
Stel je voor dat een collega in een Arabische context zegt: “Het zou handig zijn als dit eerder klaar zou zijn.” Dit kan indirect bedoeld zijn om te vragen of je sneller kunt werken. In een Nederlandse context zou een collega waarschijnlijk zeggen: “Kun je dit voor het einde van de dag afmaken?” om de boodschap zonder twijfel duidelijk te maken.
Hoe het verschil invloed heeft op communicatie
Deze verschillen hebben invloed op hoe we communiceren in internationale of multiculturele omgevingen. Een Nederlandse spreker kan een Arabische manier van communicatie als vaag of omslachtig ervaren, terwijl een Arabische spreker de Nederlandse directheid soms als bot of ongepast zou kunnen ervaren. Door te begrijpen dat deze verschillen voortkomen uit culturele waarden, kunnen we deze misverstanden verkleinen en effectiever communiceren in interculturele situaties.
Dit maakt de interactie in hoog-contextuele en laag-contextuele talen een interessante balans tussen cultuur, relaties en de mate van directheid in communicatie.
Non verbale communicatie
Er zijn ontelbare manieren van non-verbale communicatie, gelet op de vele voorbeelden hieronder. Zoals lichaamstaal. En er zijn 2 manieren om je middels lichaamstaal te uiten. Middels je uiterlijk (bijvoorbeeld kleding) en middels beweging (bijvoorbeeld een duim omhoog als je tevreden bent). Ook het gezicht is een heel belangrijke manier van communiceren.
Een combinatie van lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen zorgt ervoor dat een boodschap zo compleet mogelijk wordt overgebracht. Oogcontact is ook een vorm van non-verbale communicatie. Je kunt iemand op verschillende manieren aankijken, maar je kunt ook wegkijken. Stilte kan ook een goede manier zijn om te communiceren, doordat je de ander tijd geeft om te reageren of te verwerken. Ook ruimte, de mate hoe dicht je iemand bij je laat komen, is een vorm van communicatie.
Dit gezegd hebbend is het verstandig om de Nederlandse taal te leren, omdat het je onafhankelijker maakt. Het geeft je vrijheid. Je kunt hiermee beginnen vanaf het moment dat je in Nederland bent aangekomen, echter veel vluchtelingen hebben dan genoeg andere dingen aan hun hoofd. Middels blogs informeren wij jou op deze site alvast over diverse onderwerpen. Zodat je je alvast zelfstandig kunt voorbereiden op de inburgering in Nederland.